Canımızın İstediği Müzik ilk EP’sini geçtiğimiz yıllarda yayınlamıştı. Öyle ya da böyle bir şekilde içimdeki cerahati akıtmanın bir yolunu bulmam gerekiyordu. Bazen yazmaya, bazen şiire, bazen müziğe ve bazen de sinemaya saldırmamın sebebi hep kendimle ergenliğimde giriştiğim savaşın bu yaşımda hala devam etmesi diyebilirim.

Bir akşam, odama kilitledim kendimi. kendimi yatağa bırakıverdim. Kucağımda gitarımla. İlk tıngırtıları çıktığında gözlerimde yaşlar vardı. Bir umut ve aynı zamanda bir yıkılmışlığı tutan o ilk melodiler, fermante olup bu şarkıya dönüştüler.
İnsanlar (Olorin edit):

İstanbul’da yaşadığım ilk ve en büyük hayal kırıklığımın sonunda çıkmıştı içimden bu şarkı… Arkasında çok büyük bir acıyı saklıyor. Ama yüklem önemli. Saklıyor.

Son (Piano Vers.):

Ara ara bu şekilde çok fazla şarkı olduğu için yükleyeceğim buralara.. Egemen Topçuoğlu yol arkadaşımdan izin aldıkça hüzünlerimizi üleştirdiğimiz melodileri aktaracağım. Umarım sizinle de bir noktada buluşabilmeyi başarabiliyoruzdur.

Yorum Yaz